maandag 21 januari 2013

Zermatt Wintersport deel 3


                                     Zermatt winterport Wallis deel 3

Donderdagmorgen is het erg bewolkt, maar toch ga ik omhoog met de kabelbaan naar Matterhorn Glacier Paradise: eerst kabelen naar Furi dan met de gondel naar de Kleine Matterhorn (3883m).
Bovengekomen ga ik eerst naar het uitzichtspunt, waar de skiërs naar Italie afdalen. Limks van ons zien we de machtige Breithorn 4164 m hoog; in de zomer wordt deze berg vaak beklommen.

 
 
Nu ga ik naar het uitzichtsplatvorm op 3893 m, waar de temperatuur en het uitzicht uitstekend zijn. Vanaf dit punt zijn zeer veel vierduizenders te zien, waaronder de machtig,e indrukmakende Matterhorn en het Monte Rosa massief met de Dufourspitze (4634 m).
In het restaurant op de kleine Matterhorn is het goed toeven.

 
Terug ga ik al gondelend naar Trockener Steg en via de kabelbaan richting Furi; onderweg stap ik uit
bij Hotel-Restaurant Schwarzsee. Hier is het goed toeven bij Tanja en Dave: bij een gezellig muziekje (life-band) en met een schitterend uitzicht op de Matterhorn. Vele skiërs maken hier terecht een pauze om de inwendige mens te voorzien van een “drankje en een hapje”.

Hier staat, evenals Restaurant Schwarzsee, ook een mooi oud Italiaans huis tegen de achtergrond van de bergtoppen en de gletsjers, een fraai plaatje.
Nu ga ik verder kabelen naar Furi en dan naar Riffelberg, waar ik op de tandradbaan stap richting Zermatt. Bij Riffelalp zie ik in de bossen nog een vijftal gemzen!

In Zermatt aangekomen ga ik door de hoofdstraat naar het Matterhorn museum; dit is een zeer interessant museum; allerlei zaken uit het verleden worden ondergronds getoond; er staan zelfs ouderwetse “stadel” (walliser schuren) en een oud kerkje etc etc
 

Ook is de geschiedenis van de Matterhorn en het klimaat uitgebeeld, dit alles is zeer de moeite waard!

                                                                         Breithorn

 

                                                          Kleine Matterhorn


 
Gondel Rothorn

 
Matterhorn met veel wind boven!

woensdag 16 januari 2013

Wallis en Zwitserland in winter deel 2

Zermatt in de winter deel 2
 
Zermatt in de winter deel 2
Dinsdag ga ik een uitstap maken naar het Rothorn-paradise; ik ga dan wandelend langs de beek naar de Sunnega ingang. Eerst moet ik per tandradbahn heel steil, dwars door de berg naar Sunnega op 2228 m (met de Sunnega-expres). Hier ga ik direkt door met de kabelbaan naar Blauherd op 2571 m en dan met de gondel naar Rothorn op 3103 m. Op dit hoogste punt bevind zich een Restaurant; van hieruit heeft men een fantastisch uitzicht op de gehele bergwereld. Dit is een van de mooiste uitzichtspunten van Zermatt.
 
 
Nadat ik koffie en Kuchen had verorberd ging ik per gondel weer terug naar Blauherd; hier bevindt zich restaurant Blue Lounge Blauherd met de over heerlijke Lachssandwich / Salmon sandwich of Warmes Walliser Paninibrot.
 
Hierna wil ik omlaag kabelen maar dit is door de wind even niet mogelijk en we moeten wachten. De lucht is blauw maar de föhnwind is hard. Dan ga ik na een tijdje met de kabelbaan terug naar Sunnega.
Bij Sunnega ga ik wandelen naar het oude gehucht Findeln, waar enige mooie berghutten-restaurants zijn. Hier in dit oude dorpje heb ik een mooi uitzicht op de Matterhorn. Na enige tijd  ga ik wandelend weer verder naar beneden naar Zermatt, onderwijl genietend van het uitzicht. Mijn gekochte spikes onder de wandelschoenen komen nu weer goed van pas!
 
 
 
Woensdag is het zwaar bewolkt; ik ga met de tandradbaan, de Gornergratbahn, naar boven in de hoop dat ik boven de wolken kom. Zodra ik halverwege ben bij halte Riffelberg wordt de lucht blauw en zo langzamerhand verdwijnen alle wolken en het wordt nog een “topdag”.
Ik trein naar het hoogste punt (Gornergrat) en ga op het terras van Restaurant Gornergrat zitten en genieten van het uitzicht.
 
 
Hierna wandel/klim ik omhoog naar het uitzichts- patvorm op 3089 m . Schitterend uitzicht naar alle kanten, staand tussen de vele vierduizenders en vele gletsjers, (o.a. de gornergratgletsjer). Het is tijd om naar beneden te gaan en ik stap uit bij de eerste halte Rotenboden. Hier is de start van mijn winterwandeling over de sneeuwpaden naar Riffelberg in een fantastisch decor.
 
Na ongeveer anderhalf uur kom ik aan bij Station Riffelberg met , u raadt het al, weer een mooi terras met prachtige uitzichten (Restaurant Riffelberg).
Hierna neem ik de kabelbaan naar Furi en ga dan al kabelend terug naar Zermatt!
Het was een mooie dag!
 

maandag 14 januari 2013

Wintersport in Zermatt (Zwitserland) deel 1

 
 

Zermatt, december 2013

 

Wallis in Zwitserland deel 1


In 2012, kerstvakantie, zijn we vertrokken naar Zermatt en wel op zondag en ook op zondag teruggekomen: het grote voordeel is dat er dan bijna geen verkeer is!
In Kandersteg gingen we op het treintje en kwamen uit bij Goppenstein; deze weg wordt altijd goed onderhouden in de winter; omrijden via Lausanne kan natuurlijk ook. Het scheelt weinig in kosten en in tijd. We rijden nu naar Tӓsch; in dit dorpje, aan de rechterkant, staat een grote parkeergarage waar we de auto kunnen stallen. Er zijn 2100 parkeerplaatsen en reserveren is niet nodig.
Zermatt is immers autovrij!
Voor 5 euro statiegeld pakken we een bagagewagen en laden onze bagage op deze kar; vervolgens gaan we met deze bagagewagen naar de trein; deze Shuttle-trein van de Matterhorn Gotthard Bahn brengt ons met de bagagekar in 12 minuten naar het centrum van Zermatt (de shuttle gaat om de 20 minuten).



In Zermatt aangekomen bellen we ons hotel/appartement (via een groot bord en telefoon) en worden we afgehaald met een electro-kar van het station Zermatt en komen zo gemakkelijk in ons  hotel/appartement.

 
 

Wij hebben gekozen voor hotel Alpenrose, enige minuten van het centrum maar wel zeer dicht bij
het begin van de Schwarzsee kabelbahn; wat belangrijk is voor skiërs.
Hotel Alpenrose is een goed, gemoedelijk hotel met goed eten en een redelijke prijs.
Na de lange reis volgt een goed diner in Hotel-Restaurant Alpenrose.

Maandags zijn de skiërs naar Italië gegaan, daar zijn de pistes lang en breed ook zijn de berghutjes goedkoper dan in Zermatt. ( hiervoor nodig skipass International Zermatt – Cervinia , seniorenkorting).

Ik als wandelaar heb ook een abonnement gekocht en wel een Peakpass voor 6 dagen, hiermee kun je als wandelaar heel goed uit de voeten en kun je overal komen ( deze Peakpass is veel goedkoper dan een skipass, geen seniorenkorting ).
 

Aangezien het prachtig weer is, wel veen wind boven in de bergen,  ga ik maandags direkt dichtbij naar het dalstation van de Schwarzwald kabelbaan. Via Schwarzsee kom ik bij Trockener Steg en hier stap ik, na dat ik enkele foto’s had gemaakt van de majestueuse Matterhorn ( 4478 m hoog) over op een gondel.
 

Deze gondel waar 85 personen in kunnen brengt mij naar de kleine Materhorn. (3887 m)
Hier ga ik eerst kijken naar de skiërs die richting Italië gaan, een schitterend uitzicht!


Dan ga ik naar de ijsgrot  (gratis entree met de peakpass); fantastisch idee zo in de gletsjer met uitgehouwen ijsfiguren.
 

 



Nu wordt het tijd voor een uitstapje naar het uitzicht-platvorm op  3887 m hoogte met blik op de wondere bergwereld vanaf het hoogste punt van Europa. Per lift ga ik naar boven. Rechts van ons ligt de reusachtige Breithorn ( 4164 m ) Door de wind is het hier ijskoud en – 10 graden!
 
 
De wind zorgt ervoor dat ik weer naar beneden moet aangezien de gondel moeilijkheden heeft met zijwind en omdat men geen risico wil lopen moet iedereen, ook het restaurant-personeel, omlaag in de gondel.
 
 

 


Langzaam laat ik mij “afzakken” en stop in de ijzige kou bij het terras van Restaurant Schwarzsee; hier zijn tot mijn verbazing een aantal zangers temidden van de kou aan het zingen; fantastisch: country, in blote armen zingend in de ijzige kou! Dit hotel- restaurant wordt geleid door de zeer vriendelijke Dave (een van de zangers) en Tanja (uit Oldenzaal).
Binnen neem ik ook een lekkere Glṻhwein en een "Walliser kalte platte
Ik ga nu terug naar Zermatt, naar Hotel Alpenrose  al waar een heerlijke douche en een goede maaltijd wacht!
 
Voor meer foto's zie: www.wandelenwallis.nl onder Zermatt !
 


vrijdag 30 november 2012

Gletsjerski in Pitztal (Tirol in Oostenrijk)

Afgelopen  week (3e week november) zijn we in het fraaie Pitztal geweest om te wandelen en skien.
Het dal neemt met zijn bochtige weg, na de Fernpas, nog wel wat tijd in beslag, maar eenmaal aangekomen in Mandarfen (aan het einde van het dal) wacht ons bij hotel Rifflsee
(http://www.rifflsee.at/ ) een heerlijk aperitief en dito hapje.
Het hotel is uitstekend!

 's Middags hebben we een skikaart gekocht en zijn direkt naar boven gegaan met het treintje dwars door de berg van 1740 m naar het gletschergebied op 2840 m hoogte.
( de Gletscherexpress ). Op dit gletscherplateau bevindt zich een groot en mooi restaurant.


We wandelen 50 m en gaan nu met de nieuwe kabelbahn ( Wildspitzbahn ) van 2840 naar 3440m
hoogte; we komen uit bij het geheel nieuw gemaakte restaurant (Cafe 3440 ) met een fantastisch uitzicht over alle bergtoppen in een groot deel van Oostenrijk, Zwitserland en Duitasland.
Ook kunnen we nog stukje omhoog "wandelen" naar een klein platvorm met adembenemende vergezichten.


De skiers gaan vanaf hier naar beneden en de wandelaars gaan, na genoten te hebben van het mooie uitzicht en onder het genot van Kaffee mit Kuchen, weer kabelend naar 2840 m.




 
 
De oude kabelbaan is per 15 november 2012 vervangen door een nieuwe met het hoogste restaurant van Oostenrijk 3440 m
 
De oude situatie zie onder:
 


Het skigebied heeft voor elk wat wils; goed voor families, vooral in voor - en naseizoen kan men hier op de gletsjer goed terecht. De betere skier kan evenals de leerlingen van de skischolen "oefenen" door vanaf 3440 naar 2840 te skien.


De wandelaar kan ook beter een skikaart kopen dan kun je namelijk onbeperkt naar  het Glacier  Restaurant op 3440 m; verder is er een korte wandeling naar de "kapel van het witte licht" een must;
10 minuten wandelen vanaf het restaurant bij het bergstation Gletscherexpres.


Ook langlaufen is mogelijk op de gletscher.
Een nadeel is smorgens vroeg (in voor en najaar) dan zijn er in de weekends wat wachttijden bij het treintje (Gletscherexpres). In de winter is dit niet zo omdat dan de moglijkheid bestaat naar de
Rifflesee te gaan; verder verspreiden de skiers zich 's winters ook over andere gebieden.


In het winterseizien is er immers vanaf Mandarfen een kabelbahn die gaat naar de Rifflsee, waar ook weer ski-langlauf- en wandelmogelijkheden zijn. Met de Riffleseebahn gaat men van Mandarfen van 1640 m hoogte naar Sunna Alm op 2300 m; ook hier weer vele skimogelijheden tot 2800 m.
Verder kunnen de langlaufers en winterwandelaars hier goed uit de voeten.
In de winter kunnen wandelaars en langlaufers ook beneden in het Pitztal goed uit de voeten!

Voor mijn amateuristiche video zie:via  youtube  Pitztal 2012 20 november mandarfen in Pitztal
 
en voor Twente: www.oetintwente.nl  Twente in al zijn schoonheid!

zaterdag 4 augustus 2012

Flora Ootmarsum oetintwente


Vandaag naar het openluchtmuseum in Ootmarsum geweest daar was een flora-tentoonstelling
 met o.a Dahlia- bloemstukken gemaakt door de Dahlia-vereniging uit Almelo.


Fantastisch mooi! Ook andere bloemen waren daar tentoongespreid.




Het openluchtmuseum aan de Smithuisstrat 2 in Ootmarsum is altijd wel een bezoek waard, maar met de bloemententoonstelling erbij is het helemaal uniek.


www.oetintwente.nl

woensdag 1 augustus 2012

Noaberschap in Stokkum


“Wat leu mött zo nöadig noar ’t boetnlaand,

Mer ze wett nich woar Stokkum lig”



Noaberschap in Stokkum



In Twente houdt men niet alleen van ”’n kört gebed en nen langen metworst” maar ook van “nen Roomsen borrel” (volle glazen, voor het eerste slokje moet je knielen, vandaar dat woordje Rooms).

Een ander typisch Twents verschijnsel is de ‘noaberschap’, dit is de sociale verplichting om in een kleine gemeenschap de ‘noabers’ of buren bij te staan in raad en daad.

‘Noaberschop’ zijn de gezamenlijke ‘noabers’ (buren) in een kleine sociale, meestal agrarische gemeenschap; binnen deze gemeenschap kent men de ‘noaberplicht’.

Het is een vorm van burenhulp, die vooral vroeger onontbeerlijk was voor dorpen zonder goede sociale voorzieningen. De ‘noabers’ moeten door ‘nieuwkomers’ worden uitgenodigd, want ook voor hun geldt de ‘noaberplicht’. Het verwaarlozen van de ‘noaberplicht’ wordt ernstig opgevat.




Daarnaast heb je ook nog de ‘noaste noaber’ of meest nabije buur deze heeft een nog sterkere ‘noaberplicht’ (bij vakantie, ziekte, geboorte en overlijden).

Deze buur verzorgt jouw planten, post en soms zelfs je huisdieren als je op vakantie bent. Ook ondersteunt hij of zij in kleine zaken bij ziekte en bij overlijden en verzorgt of regelt hij uit naam van alle ‘noabers’ een fruitmand, rouwkrans, huwelijksboog etc.

Vanouds was het een heel ruime en intensieve vorm van burenhulp, die onontbeerlijk was voor de bewoners van boerderijen en in dorpen die niet kunnen rekenen op goede openbare voorzieningen. Het is vooral een begrip dat bekend is in de Achterhoek, Twente, maar ook in het westen van Duitsland (Grafschaft Bentheim).



Vanouds is het gewoonte dat ingeval van overlijden de verwanten van de overledene de ‘noaste noaber’ op de hoogte stellen van het overlijden. De ‘noaste noaber’ heeft dan tot taak om de overige ‘noabers’ officieel op de hoogte te stellen van het overlijden. Tot de ‘noaberplicht’ van de gezamenlijke ‘noabers behoort vervolgens het verzorgen van rouwkaarten en dergelijke en het dragen van de kist. Ook was het gebruikelijk dat de ‘noabers’ bij overlijden de luiken van het huis van de overledene half dicht deden. Wie van de ‘noabers’ rouwkaarten moest bezorgen werd vaak bepaald aan de hand van het trekken van briefjes. In vroeger tijden kon dit bezorgen van rouwkaarten (met de fiets of te paard) een hele opgaaf zijn als bijvoorbeeld veraf woonachtige familieleden van het overlijden op de hoogte gebracht moesten worden. Het dragen van de kist gebeurt vaak nog steeds door de ‘noabers’. De overige verplichtingen bij overlijden zijn vervallen. Soms wordt nog wel een symbolisch bedrag van enkele euro's per ‘noaber’ bijgedragen in de kosten van de uitvaart.



Trouwkaarten werden vroeger ook vaak door de ‘noabers’ bezorgd. ‘Noabers’ die de trouwkaarten langs brachten hadden vaak een hoed op met een roos. Vaak ging het uitnodigen gepaard met een gedicht aan de genodigden. Al met al was het een vrolijke boel, vaak ook omdat de bezorgers wat (veel) alcoholische drank op hadden.

Na een geboorte verleenden vrouwen onder de ‘noabers vaak kraamhulp.



Door moderne ontwikkelingen zoals de afname van het aantal agrariërs, de toenemende bedrijfsmechanisatie, de mogelijkheid van bedrijfshulp, de mogelijkheid om zich tegen de kosten van een uitvaart te verzekeren enzovoort neemt de praktische betekenis van de ‘noaberschap’ en van de ‘noaberplicht’ af. De regels met betrekking tot de rechten en verplichtingen met betrekking tot de ‘noaberschap’ raken daardoor in vergetelheid. Het opzeggen van de ‘noaberschap’ zonder goede reden of het niet nakomen van ‘noaberplichten’, voor zover die nog bestaan, worden echter binnen de ‘noaberschap’ nog steeds als een bijzonder ernstige zaak opgevat.




Stokkum, een gehucht met stokoude boerderijen ligt in de gemeente Markelo en hier is de ‘noaberschap’ nog sterk ontwikkeld. Theehuis en pension De Hoestinkhof is gelegen in het mooie Stokkum (Hof van Twente); hier is een prachtige wandeling door het mooie Stokkum verkrijgbaar; ook kan men deze tour maken met de auto of fiets!

 “Wat baat et oe het hele leven zeunig te ween um wat te

hem’n veur de tied da’j niks neudig bint!”